Chiny świętowały 25 stycznia - Nowy Rok 4717 - Rok Szczura

 Dlaczego obecnie mamy rok 2020? Według tradycji, 2020 lat temu urodził się Jezus Chrystus. Aktualna era kalendarzowa uważana jest za erę chrześcijańską, choć jest to uproszczenie. Gdy chrześcijaństwo zaczęło kształtować kalendarz, część chrześcijan liczyła erę od narodzin Jezusa, część zaś — od stworzenia świata. Przez wiele wieków, także wśród wczesnych Polan, dominował ten ostatni sposób. Dopiero upadek Bizancjum przesądził o tym, że świat chrześcijański powszechnie dziś rachuje od narodzin Chrystusa.

 

 

Data tych narodzin została ustalona przez mnicha ormiańskiego Dionizjusza Małego, urodzonego w bizantyjskiej Scytii Mniejszej. W roku 525 n.e. obliczył on, że Jezus urodził się 25 grudnia 753 roku kalendarza rzymskiego. Na tej podstawie „naszą erę" liczymy od 754 roku od założenia Rzymu (aUc).

W środowiskach chrześcijańskich istnieje obecnie tendencja, by wrócić do tradycyjnego oznaczania ery chrześcijańskiej, którą dawniej zapisywano Anno Domini (Roku Pańskiego), by nie pisać w sposób świecki „n.e." lecz w sposób tradycyjny — „po Chr." Jest to o tyle problematyczne, że według aktualnej wiedzy Dionizjusz Mały nie był zbyt dobrym rachmistrzem i pomylił się w obliczeniach daty narodzin Jezusa, która miała miejsce nie 753 roku aUc, lecz w okrągłym roku 750. Z punktu widzenia aktualnej wiedzy, datę urodzin Jezusa najlepiej obliczył czołowy ojciec Kościoła, Klemens Aleksandryjski, a więc pisarz urodzony w II w. 

W różnych kulturach i tradycjach różnie liczone są ery kalendarzowe. Spójrzmy na ich zasięg — nasz aktualny rok według różnych tradycji (ułożenie chronologiczne):
1441 — według kalendarza islamskiego
1736 — według kalendarza koptyjskiego
2012 — według kalendarza etiopskiego
2020 — według rachub Dionizjusza Małego
2563 — według kalendarza buddyjskiego
2767 — według kalendarza egipskiego
2773 — według kalendarza rzymskiego
2970 — według kalendarza berberyjskiego
3757 — według kalendarza zaratusztriańskiego
4353 — według kalendarza koreańskiego
4718 — według kalendarza chińskiego
5121 — według kalendarza hinduskiego
5133 — według kalendarza Majów
5780 — według kalendarza żydowskiego
6020 — według kalendarza masońskiego
6770 — według kalendarza asyryjskiego
7528 — według kalendarza bizantyjskiego

Jak wynika z powyższego największy zasięg chronologiczny miała kultura bizantyjska, czyli de facto chrześcijańska, gdyż tzw. kalendarz bizantyjski był początkowo kalendarzem całego chrześcijaństwa. Stworzenie świata według tradycji aleksandryjskiej, wyliczonej w początkach V w. w oparciu o greckie tłumaczenie Septuaginty, ustalono na 5493 r. p.n.e. Ostatecznie w połowie VII w. datę tę ustalono na 5509 p.n.e. i w tej postaci przetrwała ona do upadku Bizancjum, a w pewnych kręgach nawet do dziś.

We współczesnych kręgach neosłowiańskich propaguje się ideę „kalendarza słowiańskiego", według którego aktualnie mamy rok 7525. Jest to największa liczebnie numeracja lat spośród wszystkich kultur. Jest ona kreowana na numerację „przedchrześcijańską", choć w rzeczywistości jest to numeracja najbardziej chrześcijańska z możliwych, gdyż pochodzi jeszcze z okresu przed rozłamem kulturowym chrześcijaństwa. Ruch neosłowiański pełen jest tego rodzaju paradoksów, na czele z tym, że więcej wątków i tradycji słowiańskich zawiera tzw. ludowy katolicyzm, aniżeli ruch neopogański.

 

 

Mimo tego mankamentu popularyzacja idei kalendarza słowiańskiego wydaje mi się wartościowa o tyle że w istocie jest to część naszej najgłębszej tradycji. Najwcześniejsi chrześcijanie na ziemiach polskich z całą pewnością posługiwali się tego rodzaju „kalendarzem słowiańskim" tj. bizantyjskim, bo związanym z tradycją Cyryla i Metodego. W tzw. obrządku słowiańskim chrześcijaństwa, który posiadał duże wpływy na naszych ziemiach przez kilka wieków, lata liczono tak jak w Bizancjum. Ostatecznym kresem słowiańskiej tradycji chrześcijaństwa na ziemiach polskich był, jak się wydaje, rok 6750, czyli 1241 — pogrom kultury polskiej przez potop mongolski. Więcej: Bizantyjsko-słowiańskie dzieje Polski

Kalendarzem takim posługiwali się także Polanie. Przykładowo, Powieść minionych lat, czyli najstarsza kronika wschodniego odłamu Polan, operuje taką właśnie numeracją lat. Kończy się ona na roku 6623, czyli 1115. Jej tłumaczenie na język polski dostępne jest online.

O ile sama konstrukcja kalendarzy związana jest z cyklami astronomicznymi, o tyle numeracja lat to kwestia czysto kulturowa, zazwyczaj związana z kluczowymi wydarzeniami religijnymi lub państwowymi. Najgłębsze tradycje kulturowe mają tendencje do głębszego sięgania erą kalendarzową. Tradycje płytkie lecz zarozumiałe odżegnują się od przeszłości, usiłując wyznaczyć bieżące wydarzenia za początek nowej ery. Rewolucja francuska erę chrześcijańską usiłowała zastąpić erą republikańską, która miała się rozpoczynać 22 września 1792 roku, czyli dziś liczyłaby 224 lata. Korea Północna liczy erę od narodzin Kim Ir Sena, czyli obecnie ma rok dżucze 105. Taki sam rok jest obecnie na Tajwanie, który kalendarz liczy według ery republikańskiej, od utworzenia Republiki Chińskiej, która przypadkowo została utworzona w roku urodzenia Kima. Włoscy faszyści liczyli erę od Marszu na Rzym (rok 1934 zapisywano jako XII E.F, czyli 12. rok ery faszystowskiej). Od tego rodzaju tendencji do tworzenia er poprzez kasowanie wcześniejszej historii należy odróżnić posługiwanie się długimi i krótkimi miarami er. Ery krótkie były zazwyczaj mierzone latami panowania danego władcy, np. w kalendarzu japońskim mamy obecnie 28 rok Heisei, czyli 28 rok panowania cesarza Akihito; w kalendarzu brytyjskim — 65 Eliz.2, czyli 65 rok panowania Elżbiety II. 

Źródło:

http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,10077

https://wiernipolsce.wordpress.com/2019/02/01/poganskie-korzenie-kultury-slowian/

https://globalquiz.org/pl/pytanie/kt%C3%B3ry-mamy-obecnie-rok-2018-wedlug-kalendarza-holoce%C5%84skiego/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Chi%C5%84ski_Nowy_Rok

                                                 https://pl.wikipedia.org/wiki/Kalendarz_chi%C5%84ski
 
 
 
 
Chiński Nowy Rok nie ustępuje karnawałowym imprezom. Na ulicach pojawiają się smoki, a niebo zapala się tysiącem barwnych ogni. Mieszkańcy miast i wsi stawiają czoła złym duchom, zabiegając jednocześnie o przychylność bogów. Apokalipsa? Wręcz przeciwnie! Sprawdźcie, jak w Chinach obchodzi się Nowy Rok.
 
 

Nowy Rok jest najważniejszym festiwalem w Państwie Środka. Nazywany bywa również Świętem Wiosny, a jego obchody trwają tradycyjnie piętnaście dni. Pielęgnując dawne zwyczaje, Chiny prezentują wówczas swoje najbardziej kolorowe oblicze. Datę Nowego Roku Chińskiego wyznacza się na podstawie kalendarza lunarnego - zgodnie z fazami Księżyca. Święto Wiosny trwa aż 15 dni i kończy się Świętem Lata. W Nowym Roku Chińskim kluczową rolę odgrywa horoskop. Jego zodiakom odpowiadają zwierzęta: owca, małpa, kogut, pies, świnia, szczur, bawół, tygrys, królik, smok, wąż i koń. To pod ich znakiem rozpoczyna się każdy kolejny rok.

Chiński Nowy Rok – legendy

Według legend prekursorem chińskiej rachuby czasu był Żółty Cesarz – Huangdi. To on uznał rok 2637 p.n.e. za początek chińskiej ery. Do dziś Chińczycy posługują się kalendarzem słoneczno-księżycowym, gdzie długość roku określana jest według Słońca, a miesiące dzielą się zgodnie z cyklem księżycowym. Dlatego Nowy Rok jest świętem ruchomym, przypadającym najczęściej pod koniec stycznia lub na początku lutego.

Tradycyjnie chińskie lata mają za patronów zwierzęta. Jedno z podań głosi, że przed wieloma wiekami, w oczekiwaniu na Święto Wiosny, Budda zaprosił do siebie wszystkie żywe stworzenia. Przed jego obliczem stawiło się jedynie dwanaście zwierząt. W podziękowaniu Budda podarował im po jednym roku kalendarzowym.

https://podroze.se.pl/swiat/azja/chiny/jak-wyglada-chinski-nowy-rok/6270/

 

 

Kalendarz hebrajski

Żydzi, podobnie jak Chińczycy, korzystają z kalendarza księżycowo-słonecznego. Wyznawcy judaizmu liczą lata od stworzenia świata, które według ich rachuby miało miejsce 7 października 3761 roku p.n.e. (w datacji gregoriańskiej). W roku 2016 trwa zatem żydowski rok 5776/5777.

 

https://podroze.se.pl/swiat/ciekawostki-ze-swiata/lada-chwila-nowy-rok-niekoniecznie-niektorzy-zyja-w-innych-czasach/5656/